De documentaire Globes is nu officieel in productie.

Een film maken kost veel tijd. Je observeert, arrangeert situaties, wacht op een moment waarop het toeval je ineens iets in de schoot werpt. Ik doorkruis de ruimte, reis rond op zoek naar ontmoetingen, naar beelden die mij iets doen. In mijn camera neem ik die mee terug om ze eindeloos te bekijken, te herschikken, te kneden en te herzien, tot er daaruit iets waardevols kan ontstaan. Misschien is het daarom dat ik me herken in het werk van bijen, die kleine plukjes van de wereld terugbrengen om het tot honing te destilleren.
Zoals de Poolse schrijver Witold Gombrowicz zei: “De mens is een voortdurende producent van de vorm: onvermoeibaar scheidt hij de vorm af, zoals bijen de honing.”


Het dossier “Mijn gefilmde leven. Over de cinema van Boris Lehman” is gepubliceerd op Sabzian.

Boris Lehman is al meer dan vijftig jaar een uitzonderlijk figuur in de Belgische filmcultuur. In zijn autobiografische oeuvre brengt hij zijn eigen leven en dat van de inwoners van zijn stad Brussel in kaart. Lehman onderneemt in zijn films pogingen om zijn eigen cinema te definiëren, een queeste die leidde tot een oeuvre van zo’n vijfhonderd films. Hetzelfde doet hij in teksten waarin hij zich bijzonder helder uitspreekt over zijn eigen werk en die tevens gelezen kunnen worden als een ode aan cinema.

Dit dossier bundelt enkele van deze teksten: een aantal conversaties met Boris Lehman en stukken waarin hij reflecteert op het werk van anderen.


Het geluk van honden [A Dog’s Luck] is selected for the Working Title Film Festival in Vicenza, Italy and will be screened on 4 October 2019.